Najczęstsze pytania rodzin – aresztowanie w Niemczech

Zatrzymany powinien niezwłocznie dostać możliwość powiadomienia członka rodziny lub osoby zaufanej, a jeśli po posiedzeniu sądu pozostaje w areszcie, sąd zarządza takie powiadomienie. Jeśli mimo to nie masz wiadomości, zobacz, jak ustalić miejsce pobytu zatrzymanego.

Osobę zatrzymaną trzeba doprowadzić do sędziego najpóźniej w dniu następującym po zatrzymaniu. Sędzia decyduje, czy ją zwolnić, czy wydać nakaz aresztowania (Haftbefehl). Szczegóły opisujemy w poradniku Pierwsze 48 godzin.

Nie. Osoba podejrzana ma prawo odmówić składania wyjaśnień i przed przesłuchaniem skontaktować się z obrońcą. Zwykle najlepiej jest nie mówić nic o sprawie, dopóki obrońca nie zapozna się z aktami – więcej w poradniku o prawach zatrzymanego.

Tak. Osoba, która nie zna wystarczająco języka niemieckiego, ma prawo do bezpłatnego tłumacza w całym postępowaniu karnym i musi zostać o tym pouczona w zrozumiałym dla niej języku. Zobacz poradnik o prawach zatrzymanego.

Niemieckie prawo nie przewiduje jednej sztywnej granicy, ale areszt musi być proporcjonalny do wagi sprawy. Jeśli ma trwać ponad sześć miesięcy przed wyrokiem, musi to zatwierdzić Wyższy Sąd Krajowy (Oberlandesgericht). Areszt można też w każdej chwili poddać kontroli sądowej (Haftprüfung) – więcej w poradniku o areszcie tymczasowym.

Czasem tak. Jeśli areszt opiera się tylko na obawie ucieczki, sąd może zawiesić jego wykonanie za kaucją (Sicherheitsleistung) lub innymi środkami, ale nie ma do tego automatycznego prawa. Wysokość i formę kaucji ustala sędzia – szczegóły w poradniku Kaucja w Niemczech.

Gdy zatrzymany ma zostać doprowadzony do sędziego w sprawie aresztu, sąd wyznacza mu obrońcę z urzędu (Pflichtverteidiger), jeśli nie ma jeszcze obrońcy. Na początku płaci państwo, ale w razie skazania koszty postępowania, w tym wynagrodzenie obrońcy z urzędu, mogą zostać obciążone skazanego. Czym różni się obrońca z urzędu od obrońcy z wyboru, wyjaśniamy w poradniku Obrońca z urzędu czy z wyboru.

Zwykle tak, ale w areszcie tymczasowym sąd może uzależnić wizyty i rozmowy telefoniczne od zezwolenia oraz nakazać ich kontrolę. Jak wyglądają widzenia, listy i rozmowy telefoniczne, opisujemy w poradniku o kontakcie z aresztowanym.

Cudzoziemiec zatrzymany w Niemczech musi zostać pouczony, że może zażądać powiadomienia swojego konsulatu. Konsulat może udzielić wsparcia w granicach swoich uprawnień, ale nie jest obrońcą i nie może doprowadzić do zwolnienia – zobacz, w czym pomaga konsulat.

Na podstawie europejskiego nakazu aresztowania Polska może przekazać do Niemiec także obywatela polskiego, ale tylko pod warunkami określonymi w ustawie. Decyduje o tym polski sąd okręgowy w określonych terminach, a obywatel polski może w niektórych sytuacjach uzyskać warunek powrotu do Polski. Szczegóły w poradniku o europejskim nakazie aresztowania.

Często tak – zwłaszcza gdy skazany jest obywatelem polskim i ma w Polsce rodzinę i miejsce zamieszkania. Dotyczy to jednak prawomocnego wyroku, a nie aresztu w toku śledztwa. Więcej w poradniku Wyrok w Niemczech – kara w Polsce.

Na początku zwykle nie. Najważniejsze sprawy – kontakt z obrońcą, przesłanie dokumentów i informacji – można załatwić z Polski. Przyjazd przydaje się później, np. na widzenie lub rozprawę; zobacz co robić po zatrzymaniu.

Pełne imię i nazwisko oraz datę urodzenia zatrzymanego, datę i miejsce zatrzymania oraz wszystko, co masz na piśmie od niemieckich urzędów – zwłaszcza sygnaturę akt (Aktenzeichen) i nazwę sądu lub prokuratury. Przydatne są też dane kontaktowe rodziny oraz informacje o pracy, mieszkaniu i rodzinie w Polsce, bo mogą mieć znaczenie przy areszcie i kaucji.